Jaap de Man hoort er weer bij

http://krant.ad.nl/ipaper-online/print/article/8001/37748/DD/2068989

Met David van Eerd gaat het weer een stuk beter. De wielrenner die momenteel door zijn studie geneeskunde aan de Erasmus Universiteit aan de Heemraadsingel in Rotterdam woont, kwam onlangs in de wielerronde van Ospel zwaar ten val. Hij brak daarbij een middenhandsbeentje en zijn knieschijf, plus een gapende wond aan zijn hoofd wat gehecht moest worden. De hechtingen zijn inmiddels verdwenen, de spalk om zijn hand is ook verwijderd en de breuk in zijn knie blijkt een scheur te zijn.

Niet dat David van Eerd daar zo blij mee is, want fietsen mag hij voorlopig nog niet. Dat terwijl het wielrennen zijn lust en leven is. ,,Maar het had nog veel erger kunnen zijn’’, relativeert dat uit Breda afkomstige coureur, ,,De val gebeurde in de eindsprint. Ik zat in zesde positie. Voor mij gingen er een paar onderuit, ik kwam in de hekken terecht. Van de val kan ik me weinig herinneren omdat ik even buiten bewustzijn ben geweest. Weer bij mijn positieven wist ik wel dat het erg was. Toch hoopte ik gelijk dat het voor mij niet het eind van het seizoen zou betekenen. Ik reed de laatste weken bij de beste, werd tweede in de Draai van de Kaai in Roosendaal, vierde in Wateringen en Monster, zesde in Zundert en elfde op het NK in Chaam. De overwinning zat er aan te komen, ik moest nog dat laatste stapje doen, daar zal ik nu even op moeten wachten’’.

David van Eerd hoopt toch weer snel weer de racefiets te kunnen berijden. Eind van het seizoen kan hij met de ploeg waarvoor hij rijdt, het Start-Trigon Cycling Team uit Paraguay meedoen aan de Ronde van Bolivia. ,,Ik reed voor het Globe Cycling Team mee in de Ronde van Iran’’, verduidelijkt hij zijn selectie voor de Zuid-Amerikaanse ploeg. ,,Toen waren er al wat contacten. Later ontmoette ik ze in de Ronde van Kameroen, waarin ik de tweede etappe won. Eenmaal weer thuis kreeg ik de uitnodiging om bij hun te komen rijden. Het is een continentale ploeg, waarbij ik veel buitenlandse wedstrijden rijd. Ik reed al in Denemarken, Engeland en Azerbeidzjan. In zulke wedstrijden rijd je tussen de profs. Kan je geen korte uitslagen verwachten. Hoewel, onlangs deed ik mee in Bochum, werd ik zesde achter André Greipel en Tony Martin. Dit zijn toch wedstrijden waarin ik vooral mijn vorm kan aanscherpen’’.

 

CORVOS Piotr Havik

http://krant.ad.nl/ipaper-online/print/article/8001/37387/GG/2056412

foto; Cor Vos

 

Piotr Havik blij met transfer naar Rabobank

TON VAN WIERINGEN

Na vijf seizoenen voor de Belgische clubs Lotto Menen, Avia Fuji en EFC Omega Pharma Quick Step te hebben gereden, keert belofterenner Piotr Havik (19) terug naar Nederland. In 2014 en 2015 draagt de Bergambachtenaar het shirt van het Rabobank Development Team. Bij Omega kreeg hij van teammanager Patrick Lefevere geen garantie om door te stromen naar het continentale opleidingsteam.

 

milan6

Fotokoos

http://krant.ad.nl/ipaper-online/print/article/8001/37287/HS/2050790

Milan van den Ende krijgt eindelijk loon naar werken

{Hans van Houdt}

Milan van den Ende weet momenteel niet hoe hij het heeft. Nauwelijks twee maanden geleden dacht de wielrenner uit Berkel er aan om met zijn sport te stoppen. Alle inspanningen die hij er in had gestopt, de ontberingen die hij had geleden, leken geen rendement op te leveren. Maar momenteel ziet de wereld er ineens heel anders voor hem uit. Heeft hij ineens drie podiumplaatsen op zijn palmares. Tweede werd hij in de zware Paardenmarktronde in Alblasserdam en tweede werd hij ook in Oostvoorne. De derde plaats werd behaald in de Omloop van Schin op Geul.

Mels Lekkerkerk04
Foto; Bert Spits, Mels de Kievit in gesprek met Ton Griep

Mels de Kievit was op de voorlopig laatste Koninginnendag tijdperk opnieuw de speaker bij de 59ste wielerronde van ’s-Gravendeel. In de meeste van deze afleveringen is de 72 jaar geleden geboren Seuter, zoals de inwoners van ’s-Gravendeel worden genoemd, de man aan de microfoon geweest. Hij bracht de spanning over op toeschouwers en spoorde de renners aan tot nog grotere krachtsinspanningen. Waardoor deze wielerkoers in de Hoeksche Waard staat als een huis.Het was niet de enige bijdrage van Mels de Kievit aan deze organisatie. Met vriend en ondernemer Henk Warnas vormt hij al jaren de organisatie, die zorgt voor het geld en een goed verloop van het evenement. ,,We zijn er samen ingerold’’, stelt Mels de Kievit. ,,Ik was zelf nog amateur, zou in de middag mee moeten rijden. De oorspronkelijke organisatoren Frans Klijnjan, Gijs Goud en Cor Brand vertelden me dat ik bij de pont moest gaan staan. De Hoeksche Waard was in die tijd nog een eiland en de bezoekers die vanuit Dordrecht met het veer overstaken moesten een daalder entree betalen. Wanneer ze binnen waren moest ik me als een haas verkleden om op tijd aan de start te staan, na afloop moest ik weer meehelpen de boel op te ruimen’’.

Nadat het oorspronkelijke organisatiecomité besloot er mee te stoppen was het vanzelfsprekend dat het duo De Kievit/Warner hun werk zou overnemen. Mels de Kievit was als microfonist inmiddels bij heel wat wielerkoersen aanwezig geweest en had daar geconstateerd hoe het wel of niet moest. Een van der eerste zaken die hij aanpakte was het instellen van een werkploeg. ,,Mijn twee zoons waren in de leeftijd van vijftien, zestien jaar’’, blikt hij terug. ,,Die heb ik met hun vrienden ingeschakeld. Nu zijn het mannen van middelbaren leeftijd, ondernemers met een drukke baan. Toch staan ze nog steeds paraat. Het is een hechte vriendenploeg gebleven’’.

Een ander, heel belangrijk punt wat Mels de Kievit veranderde was de datum en de plaats van de koers. Hij wilde terug naar het centrum, naar het oorspronkelijk parkoers, waar streekfavoriet Adrie van Steenselen bij de amateurs en Ed Wittekoek uit Vlaardingen is 1955 de eerste winnaars waren geweest. Daarvoor moest de datum veranderen. Tot dan toe werd er op de laatste zaterdag in augustus gereden, wilde hij weer terug naar de Smidsweg, dan moest de koers op een feestdag, liefst Koninginnendag worden georganiseerd. Probleem was dat in die tijd in Rotterdam de Ronde van Feijenoord op het programma stond. ,,Die zat echter niet meer in en goed jasje’’, had Mels de Kievit geconstateerd. ,,Ze waren van de Maashaven naar Lombardijen verhuisd, waar men niet de mogelijkheden had als voordien. Ik heb me toen ook aangemeld voor 30 april, dat heeft heel wat strijd gegeven. Jan Heiden, de voorzitter van Feijenoord heeft me jaren niet aangekeken en ook in Breda waar op dezelfde dag werd georganiseerd was men niet blij. Wij gaven het maximum aan prijzen en premies, waar de toppers op afkwamen. Het voordeel van die dag was dat we konden samenwerken met andere plaatselijke organisaties. Er was een vrijmarkt en ook de plaatselijke Oranje vereniging en de historische vereniging hielpen mee’’.

Enige jaren geleden dacht Mels de Kievit dat het mooi was geweest. Veertig jaar aan de micro, een leven bijna geheel gewijd aan de wielersport had er ingehakt. ,,Ik verkocht mijn bus, die diende als finishlocatie en heb mijn afscheid aangekondigd. Maar overal waar ik speaker was geweest werd gevraagd of ik terug kwam, al was het alleen maar bij hen. Enige jaren heb ik dat afgehouden, maar geleidelijk is het er toch weer van gekomen. Kwam men iemand te kort, stond ik weer met dat lulijzer in mijn hand. Ach, eerlijk gezegd, ik vind het toch wel leuk, het is ook een stuk ijdelheid’’. 

Herman

Herman Mittertreiner is geen dromerig type. Toch heeft de uit Scheveningen afkomstige amateurwielrenner, die veertig jaar geleden door zijn huwelijk naar Rotterdam verhuisde, in zijn leven een paar dromen gehad, die hij zich nog herinnert. ,,Als kind droomde ik dat ik profwielrenner wilde worden. Mijn oom Leo Mittertreiner was na de oorlog een verdienstelijk wielrenner. Later werd die bestuurslid bij de Haagse vereniging De Spartaan, De club reed op een parkoers bij de renbaan Duindicht waar ook nog een open wielerbaan bij Ik was daar vaak te vinden, wilde ook wielrenner worden, helaas was er thuis geen geld voor een koersfiets en mijn vader adviseerde me maar te gaan voetballen’’.