Rob Disseldorp wint achtste Vestingronde van Nieuwpoort

{Door Hans van Houdt} 

NieuwpoortOp de foto van Jan de Bruin rijdt Rob Disseldorp naar de zege, terwijl Koos Jeroen Kers nog in de hekken hangt.

Rob Disseldorp kreeg zaterdagavond de overwinning in de 8ste Vestingronde van Nieuwpoort als het ware op een presenteerblaadje aangeboden. Niet dat de renner uit Rijpwetering deze zege, pas zijn tweede van het seizoen, niet verdiende. Integendeel, de ouderwets op dreef zijnde Disseldorp, rijdend in het karakteristieke zwart-witte gestreepte tenue was in Nieuwpoort de uitblinker in de koers, die na een weifelend begin een opwindende finale kende.

 

Disseldorp had echter had geluk dat Koos Jeroen Kers, de renner waarmee hij in de slotronden voorop reed, zich in de laatste bocht verstuurde en à la Cancellara in de hekken belande. De weg naar de zege lag daarna voor de inwoner van het geboortedorp van Joop Zoetemelk open. Zelfs Ronald Roos die een vruchteloze achtervolging naar het tweetal leek te rijden, profiteerde nog van de val van de nationale kampioen bij de elite zonder contract. Voordat Kers was opgestaan passeerde ook de Hollandse Belg hem nog, een derde plaats was wat de Amstelvener nog restte.

De wielerronde van Nieuwpoort bestond deze keer in een rit in lijn, met een afvalling als toetje. In dat nummer ging de zege naar veldrijder Mitchell Huenders, voor opnieuw Roos als tweede en Disseldorp nu als derde. In het hoofdnummer was het direct Disseldorp, die het lont in het kruitvat stak. Van start af ging hij in de aanval. ,,Dat is het beste wat je op dit korte bochtige parkoers kan doen’’, was zijn verklaring voor zijn aanvallende optreden. ..Het is beter om hier voor te groep uit te rijden. Ik ben dit seizoen al tweemaal op mijn bek gegaan, eigenlijk heb ik een beetje angst om in het peloton mee te rijden, liever rijd ik in een klein groepje voorop’’.

Nieuwpoort

De wens van Rob Disseldorp werd snel vervuld, want hij kreeg regiorijder Wouter Mesker, veteraan Ronald Roos en kampioen Koos Jeroen Kers mee. Nadat ook Mitchell Huenders de overstap maakte, slaagde het peloton onder aanvoering van Hoekschewaarder Mitchell Boet er in de plooien glad te strijken. De rust duurde niet lang, weer ging Disseldorp in de aanval. Hiermee was het spel op de wagen, om beurten gingen coureurs in de achtervolging, slechts Koos Jeroen Kers slaagde er in de renner uit Rijpwetering te achterhalen. Roos, eerst nog in gezelschap van Huenders en Mesker probeerde dat ook, zij bleven op afstand. Totdat Kers zich in de laatste bocht verstuurde. ,,Zij aan zij reden Rob en ik naar die laatste bocht toe’’, kon de kampioen na afloop al weer lachen. ,,Geen van beide wilden een duimbreed toegeven. Door de snelheid kon ik mijn stuur niet meer houden en ging onderuit. Jammer, na het behalen van mijn titel heb ik tot nu toe slechts één koers gewonnen, ik had dat hier graag verdubbeld’’.

En Disseldorp, hij was blij dat hij na zijn sabbatical jaar weer op het hoogste treetje van het podium mocht plaatsnemen. ,,Het seizoen begon goed’’, blikt hij terug. ,,Derde in Woensdrecht. Winst in Amersfoort. In Honselersdijk ging ik echter onderuit met behoorlijke verwondingen. Vooral een gat in mijn knie speelde me parten. Kostte me een paar weken rust. Net nadat het weer lekker ging lag ik in Berkel er weer bij. Weer veertien dagen uit competitie. Daarom ben ik blij dat ik hier win, al is niet iedereen er geloof ik blij mee’’.